BERGAMA ŞEHR-İ VİRAN

    Nefis bir bahar sabahi. Saat 6:30.  Kuş cıvıltıları arasında kale mahallesindeki bir rum evinin terasında kahvemi içerken neden bu şehir için Zeus'un tahtı ve de şeytanın koltuğu dendiğini düşündüm. Sağımdaki Viran Kapı, viran olmuş bir tarihi düşündürürken solumdaki Bazelika ise ilahi mistizmin pınar  başında olduğum hissini yaratıyordu. Alüvyon topraklı Bakırçay ovasının paylaşılamayan rantı mı yoksa egenin alnının ortasındaki Akrapol'ün stratejik konumu mu bu şehr-i vîranı eşsiz kıldı tarih boyunca. Tiyatrolar ve ilkler şehri Pergamon'dan, 21.yy'da, kendisine hala gerçek bir değer adfedilmeyen Bergama'ya uzanmış binlerce yıllık bir serüven bu. Benim gençlik tarihimi de içinde barındıran ve bu kez ilk defa yıllar sonra kucağında uyuduğum  bu şehir, nisan güneşi altında parıldarken bile binlerce yıllık hesaplaşmaları günümüze kadar taşıyan hikayelerin hüzünlerini  barındırıyor. Göçe zorlanmış rumların mahalleleri ile, izleri ve etkileri Israil devletine kadar uzanan yahudilerin mahalleleri, bir dönemin pagan ülkesinin hristiyanlaşmış ilk merkezlerinden olan bu topraklarda yan yana hüzünlü ve viran bir masal anlatıyor. Belki de bu çatışmalı tarihin masalını dinlerken neden 21.yy Bergamasının bütün verimli potansiyeline rağmen hala beklenen gelişme patlamasını yapmasına izin verilmediğini anlamaya çalışıyorum. Neden hala işsizlik yüzünden gençlerinin bu şehri terketmek zorunda kaldığını, neden parşömenin ve dünyanın en önemli kütüphanesinin ve tiyatrolarının olduğu bu kentin hala bir eğitim ve kültür kenti olmayışını düşünüyorum. Bu kentte kırılan kalpleri, bu kentte aşkla dolan kalpleri yan yana düşüren kaderi düşünüyorum. Evet sabahın erken saatlerinde güneşin doğuşuyla beraber düşünüyorum zira bu kent düşünürlerin kentiydi. Artık düşünmek yerine fox tv ve a haber kanallarının ayrı ayrı ama temelde ortak uyuşturucu ve aldatıcı yalanlarını dinlemekten ve hiçbirşeyin gerçeğini anlayamayacakları zira saf bilginin tadını ve düşünün lezzetini unutmuş insanların viran sehridir Bergama. Ve ülkemin ve hatta diğer ülke halklarının ortak paçal edilmiş kaderini paylaşıyor. Özgün kişi kimliğini kaybetmiş, ve artık kendisini AKP'li, CHP'li ya da MHP'li diye tanımlamaktan öte bir vatandaş bilincine uzanamayan bir haldeki Türkiye halleri, bu kentin viran kapısı gibi yıkık ve eğri duruyor Bergama'da da. Dünyanın en dik tiyatrosunun tepeden seyrettiği bu şehir dünyanın en hüzünlü tablosunu çiziyor. Ama kuşlar herseye rağmen cıvıldama devam ediyor...   Omer Devrim Karatop